ชุด Men Of Lions
ตามรักรัฐภาค – จัดการคนเลว 12-2

ตามรักรัฐภาค – จัดการคนเลว 12-2

“ขอให้จริงเถอะ ฉันอึดอัดจะแย่อยู่แล้วเนี่ย” 

น้ำเสียงเป็นกังวลบอกความหนักใจไม่น้อย ถ้ารู้ล่วงหน้าเธอก็คงไม่มากับเขาหรอก เล่นมัดมือชกกันชัดๆ รอให้ถึงทีของเธอก่อนเถอะ แม่จะเอาคืนให้แสบเลยคอยดู ภายในรถเงียบลงอีกครั้ง

รถหรูเคลื่อนจอดประตูรั้วสูงท่วมหัวสีขาวงาช้าง สมานุชมองด้วยความตื่นตาไม่เคยเห็นประตูบ้านที่ไหนงดงามขนาดนี้มาก่อน แล้วต้องตกตะลึงหนักไปอีกเมื่อเห็นคฤหาสน์หลังงามสีเดียวกับประตูที่พึ่งผ่านเข้ามาไม่ผิดเพี้ยน มันเหมือนภาพวาดในความฝันที่เห็นทุกครั้งที่เธอหลับตามานานมากแล้ว ไม่คิดว่าวันนี้จะได้มาเห็นด้วยตาและสัมผัสมันได้จริงๆ

สมานุชก้าวลงมาหยุดข้างร่างสูงมือบางเผลอกำแขนเสื้อของเขาแน่นโดยไม่รู้ตัว จนชายหนุ่มต้องก้มลงมาถาม

“เป็นอะไรหรือเปล่า”

“รู้แล้วยังจะถามอีก” ร้องแหวเสียงเย็น นึกโกรธเขาขึ้นมาอีกรอบ

รัฐภาคอมยิ้ม แล้วเปลี่ยนมาโอบรั้งเอวบางเข้าหาตัวพาเดินไปหาทุกคนที่สวนด้านทิศตะวันออก สมานุชแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง พอเห็นหน้าผู้หญิงวัยกลางคนที่เดินเข้ามาใกล้เหมือนทุกอย่างรอบกายหยุดนิ่ง

ทุกสายตาจับจ้องมาที่หนุ่มสาวเป็นจุดเดียว ไม่มีใครคิดว่าวันนี้สิงห์ตัวที่สี่จะพาสาวสวยมาเปิดตัวกับครอบครัว ทั้งที่ผ่านมาไม่เคยคิดจะพาใครมาแนะนำมาก่อน รัฐภาคก้าวเข้าไปสวมกอดมาดามเครือทิพย์ผู้เป็นมารดา แล้วหอมแก้มซ้ายขวาเหมือนทุกครั้ง

“มาแล้วหรือจ้ะ แม่คิดว่าจะไม่มาเสียแล้ว …ไม่คิดจะแนะนำให้แม่รู้จักหน่อยหรือจ้ะพ่อลูกชาย”

มาดามเครือทิพย์มองมาที่หญิงสาวอีกคนที่ยืนอยู่ด้านหลังลูกชาย พร้อมส่งยิ้มหวานไปให้

“ผมว่าคุณแม่น่าจะรู้จักก่อนใครแล้วนะครับ” 

รัฐภาครู้ทัน ทุกครั้งที่ลูกชายแต่ละคนจะพบคู่ครองท่านมักจะเห็นก่อนอยู่แล้ว และวันนี้หญิงสาวก็มาอยู่ที่นี่ด้วย ช่างเป็นวันดีเสียจริง

“แม่ก็อยากจะได้ยินจากปากลูกชายเองไม่ได้หรือยังไง” สองแม่ลูกโต้ตอบกันไปมา ส่วนหญิงสาวเจ้าของประเด็นจึงเลือกเป็นคนบอกเสียเอง

“สมานุช หรือจะเรียกนุชก็ได้ค่ะ” มาดามและสิงห์ตัวที่สี่จึงยิ้มออกมา

“เรานี่จริงเลย มาจ้ะเข้าไปในงานกันดีกว่า”

สมานุชหันมาทางชายหนุ่มเป็นการขอความช่วยเหลือ เธอไม่อยากไป แต่คำตอบที่ได้เป็นไหล่กว้างไหวให้แทนคำตอบ แล้วไหนจะรอยยิ้มบาดใจที่แถมมาอีก

สี่สิงห์หนุ่มฟานเซสก้าวไปประชิดตัว ลากสิงห์หนุ่มตัวที่สี่ไปอีกมุมบังคับให้นั่งลง ทุกสายตาจ้องมองมาขอคำอธิบาย ก่อนหน้าชายหนุ่มเคยลั่นวาจาไว้ว่าจะไม่ขอมีใครอีก แล้วมันหมายความว่ายังไง สาวสวยคนนั้นเป็นใคร

“อะไรกันครับ” รัฐภาคจ้องมองสิงห์ทั้งสี่ที่ยืนห้อมล้อมเขาอยู่

“เล่ามา” รัฐภูมิเปิดประเด็น

“ไม่มีอะไรจะเล่า” บอกปัดหน้าตาย ทั้งที่ภายในใจอยากจะเล่าเตรียมที

“ไม่บอกใช่ไหม …ลุค! ไปเอาของมา” สิงห์ตัวที่สองจัดให้ตามที่พี่ชายบอก น้องชายเขาเป็นพวกปลาแข็งไม่ยอมพูดอะไรออกมา ถ้าไม่ใช้วิธีนี้

“จะทำอะไรครับ ไม่เอานะ! ปล่อยผม มาดาม มิสเตอร์ ช่วยด้วย! ”

รัฐภาครู้ทันทีว่าพี่น้องจะทำอะไร ร่างสูงใหญ่ดิ้นขลุกขลักเมื่อถูกจับตึงไว้กับเก้าอี้

“ถ้าไม่อยากโดนก็เล่ามาดีกว่า” สิงห์ตัวที่หนึ่งก้มลงมาถามอีกครั้ง

“ผมไม่มีอะไรบอกจริงๆ หือ ไม่เอา มาดามช่วยด้วย…”

คนเป็นแม่และบรรดาสะใภ้ของตระกูลฟานเซสต่างมองไปที่หนุ่มๆ พลางส่ายหน้า ระอากับนิสัยที่ไม่รู้จักโตของหนุ่มๆ แต่มันก็ใช้ได้กับทุกคน รวมทั้งคนเป็นบิดาด้วย เป็นการเค้นคำตอบโดยการกิน ‘ยาขม’ เพราะสิงห์ตัวนี้เกลียดการกินยามากที่สุด

“มาแล้วครับพี่รอฟ”

รัฐภพเดินมาพร้อมกับแก้วสีอำพันที่พวกเขาเป็นคนผสมเตรียมไว้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ ก่อนหน้านี้คนสนิทได้ข่าวจากลูกน้องของรัฐภาคว่าเขาจะพาสาวสวยมาด้วย พวกเขาจึงอยากจะรู้ก็เท่านั้นเอง แต่เผอิญจำเลยปากแข็ง มันต้องใช้กำลังง้างปากกันเสียหน่อย

“เฮ้ย! ไม่เอานะพี่รอฟ โอเคๆ ผมบอกก็ได้”

รัฐภาคยกมือขึ้นห้าม ยอมจำนนในที่สุด เขากะจะบอกอยู่แล้วเมื่อถึงเวลา แต่เล่นมาคาดครั่นเอาความจริงกันก่อนแบบนี้ ก็เลยต้องของเวทีกันเสียหน่อย สิงห์ตัวที่สามและห้าจึงยอมปล่อยตัว

“เชิญครับ” รัฐภัทร ฟานเซส พายมือให้กับพี่ชายไปที่เวที ร่างสูงก้าวไปหยุดลงตรง

“ทุกคนครับ ผมมีอะไรจะกล่าว” สมานุชจ้องมองเขาไปหลบ เขาจะพูดอะไรอย่างนั่นหรือ

“ผมกับคุณสมา เรากำลังคบกันอยู่ครับ” สิ้นเสียงของสิงห์หนุ่มช้อนในมือบางก็ร่วงลงกระทบจานดึงสติของเธอให้กับมาอีกครั้ง

“จริงหรือจ้ะ” มาดามหันมาถาม รู้สึกดีใจจนบอกไม่ถูก

“เอ่อคือว่า…” หญิงสาวอ้ำอึ้งไม่รู้จะตอบยังไงดี ไม่คิดว่าเขาจะประกาศให้ทุกคนรู้เร็วขนาดนี้

“ว่าไงจ้ะ” 

สมานุชมองหน้าคนโน้นคนนี้ที ไม่คิดว่าจะเจอและไม่รู้ว่าอะไรโดนใจให้พยักหน้าตกลง ทั้งทีในใจร้องปฏิเสธ

“ไชโย…”

“ว้าย…”

รัฐภาควิ่งเข้ามาอุ้มร่างบางด้วยความดีใจเป็นที่สุด ด้านพี่น้องและคนในครอบครัวต่างร้องโห่ด้วยความยินดีกับรักครั้งใหม่ของสิงห์ตัวที่สี่ สิงห์เงียบตัวนี้จะได้ออกมาสู่โลกภายนอกได้อย่างมีความสุขเสียที หลังจากที่ถูกความมือกลืนกินมาแรมปี

“ขอบคุณนะครับ ขอบคุณ”

“คุณ ปล่อยฉันลงได้แล้ว ทุกคนมองอยู่ค่ะ” เสียงหวานบอกแผ่วเบา มองกวาดดูรอบกาย เห็นว่าทุกคนมองมากันใหญ่แล้ว

“อายทำไมครับ คนกันเองทั้งนั้น”

“นั้นแหละค่ะ ฉันขอร้องล่ะ ปล่อยฉันลงเถอะ” เห็นสีหน้าจะร้องไห้ของหญิงสาวก็สงสารจึงยอมวางลงแต่โดยดี

“ร้ายไม่เบานะเนี่ย แล้วไปเจอกันได้ยังไง” มิสเตอร์อเดลตาร์ถาม

“คุณรัฐภาคช่วยชีวิตสมาเอาไว้ค่ะ เราก็เลยรู้จักกันตั้งแต่นั้น” หญิงสาวบอกจากใจจริง เธอซึ้งในน้ำใจของเขามาก

“ช่วยชีวิตหรือ?” มาดามนึกสงสัย ด้วยเรื่องใดกันถึงต้องทำกันถึงขนาดนี้เลยรึ พลางหันไปทางลูกชาย

“ใช่ครับ คุณสมาถูกตามฆ่าจาก… อาแท้ๆ”

“ตายจริง!”

ทุกคนต่างมองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเชื่อ ผู้หญิงตัวแค่นิดเดียวยังจะมีคนกล้ามาทำร้ายอีกหรือ

“แล้วจับตัวส่งตำรวจหรือยัง”

“เราไม่มีหลักฐานมากพอครับ ก็เลยเอาผิดเขาไม่ได้” 

รัฐภาคบอกให้ครอบครัวได้ฟัง เพราะเรื่องนี้เองเขาจึงอยากที่จะมาปรึกษาพี่น้องและบิดา ว่ามีทางไหนบ้างที่จะพอช่วยเหลือคนรักให้พ้นมัจจุราชร้าย

“แบบนี้ก็ปล่อยไว้ไม่ได้แล้วนะครับ แล้วพี่ดอมมีแผนรับมือหรือยัง?” สิงห์ตัวที่สามเอ่ยถามขึ้น

โปรดติดตามตอนต่อไป…

สั่งซื้อ EBook (เต็มเรื่อง) สำหรับวัยรุ่นใจร้อน ได้ก่อนใคร ตามลิงค์ด้านล่างเลยจ้า  

–> https://www.mebmarket.com/ebook-51191-ตามรักรัฐภาค-Men-Of-Lions <—

ฝากกด   ติดตาม / คอมเมนท์ เป็นกำลังใจให้ด้วยน้า ^^

ติดตามข้อมูลข่าวสารได้ที่…

เฟชบุ๊คแฟนเพจ :  รานีญา รัมย์ดาว Raniya

ขอบคุณทุกกำลังใจและการสนับสนุนทุกช่องทาง และ คอมเม้นท์

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *