ชุด Men Of Lions
ตามรักรัฐภาค – หลอก & ลวง 13-2

ตามรักรัฐภาค – หลอก & ลวง 13-2

เอสเทียร์กลับมาจากข้างนอกจากการออกไปหาของหวานทานก่อนนอน เดินหน้าระรื่นกำลังจะก้าวไปที่บันได ดวงตากลมเรียวแสนเจ้าเล่ห์เหลือบไปเห็นร่างแกร่งที่เธอฝันหามาหลายปีฟุบหลับอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ ปากบางฉายยิ้มมุมปาก คิดว่าคืนนี้เขาจะกลับมาเป็นของเธออีกครั้งก็แทบจะอดใจรอไม่ไหว ขาเรียวรีบเดินตรงเข้าไปหา มือบางเขย่าแขนแกร่งเบาเพื่อเรียกสติดูอีกครั้ง จากที่เห็นขวดไวน์ที่ล้มกองอยู่บนโต๊ะบอกว่าเขาดื่มไปไม่น้อย

“ดอมค่ะ ดอม…”

“อือ… อย่ามายุ่ง… ฉันจะนอน”

เสียงยานคางเอ่ยไล่คนที่มากวนออกไป แต่มีหรือที่ดาราสาวเจ้าบทบาทจะยอม พลาดโอกาสแสนพิเศษที่หาได้น้อยเต็มทีไปเธอจะไม่มีโอกาสนั้นอีก รีบเข้าไปพยุงร่างสูงพาเดินไปที่ห้องของเขา

“ดอม ก้าว… ดีค่ะ ว้าย ยืนดีๆ สิค่ะ มาค่ะถึงแล้ว”

กว่าจะขึ้นมาถึงห้องได้ เล่นเอาเหนื่อยหอบทีเดียว นิ้วเรียวเสยผมยาวสลวยไปด้านหลัง ดวงตาจ้องมองร่างสมส่วนแบบที่ฝันหามานาน มองใบหน้าครามคมที่แสนหล่อเหล่า แม้จะเห็นแต่ไกลยังแทบจะละลายให้ได้

ดวงตากลมเรียวไล้มองเรื่อยลงมาที่ลำคอแกร่งไล้ลงมาที่อกกว้างบึกบึนเต็มไปด้วยมัดกล้ามเรียงสวย เพียงเท่านี้เธอก็แทบจะละลาย ลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่อย่างหิวกระหาย ไร้ขนอ่อนที่โผล่พ้นเสื้อเชิ้ตเนื้อบาง นิ้วเรียวยื่นไปปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดไล้ลงมาจนถึงเม็ดสุดท้าย

กรีดนิ้วเรียวไล้ตามสาบเสื้อและแหวกมันออกช้าๆ มือบางยกขึ้นปิดปาก หน้าท้องแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเรียงสวย ยิ่งทำให้เธอคลั่งไคล้เขามากขึ้นไปอีก ร่างบางผละห่างลงจากเตียงกว้าง ถอดเสื้อคลุมตัวแสนบางที่ไม่น่าจะปกปิดอะไรได้เลยโยนทิ้งไปกองกับพื้น แล้วก้าวขึ้นไปที่เตียง

ขาเรียวคร่อมร่างแกร่งเอาไว้โน้มกายลงไปหามากขึ้น ไล้มือบางไปตามกรอบหน้าเหลี่ยมคมเข้ม ริมฝีปากบางก้มลงจุมพิตที่แก้มสากเรื่อยลงมาที่ลำคอและอกกว้าง หญิงสาวกำลังสาระวนอยู่กับการปลดเข็มขัดกางเกง มือหนาของคนที่นอนอยูใต้ร่างคว้าไหล่มนหมับแล้วพลิกร่างบางลงเตียงกว้างก้าวขึ้นคร่อมร่างสาวเจ้าไว้แทน

“อุ้ย ดอมค่ะ อย่าพึ่งใจร้อนสิค่ะ”

มือบางยกขึ้นโอบรอบคอเขาไว้ แอ่นหน้าอกอวบอิ่มขึ้นรับต่างจากสิ่งที่กล่าวมาสิ้นเชิง อารมณ์ที่ดับไปเมื่อสิบนาทีก่อนพุ่งสูงขึ้น แล้วใครกันล่ะที่ทำให้เธอต้องออกไปหากินข้างนอกในเวลาดึกดื่นค่อนคืน

“อื้อ…”

รัฐภาคก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนไม่รู้ตัว มันเกิดอะไรขึ้นกับเขา อารมณ์ภายในกายปั่นป่วนตีรวนไปหมด มือหนาจับแขนเรียวทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือข้างเดียว มืออีกข้างสาระวนอยู่กับอกอวบ นวดเค้นอย่างเมามันอย่างลืมตัว

“ดอม อืม…”

เอสเทียร์ส่งเสียงร้องครวญครางอย่างพอใจที่ชายหนุ่มไม่ผลักไส้เธออย่างที่กลัว แถมยังตอบสนองให้เธอได้ถึงใจ เขากลับมาเป็นของเธอแล้ว ทุกอย่างกำลังไปได้สวยต้องพังคลื่นลง

“ดอมค่ะ คุณเป็นอะไร? ว้าย! อย่านะ” ยกมือขึ้นปิดปากเขาเอาไว้ ดันออกไปให้ห่างตัว

“อุบ อุ้บ…”

“ออกไปจากตัวฉันนะ ไม่นะ อ้าย…” มือบางรีบผลักใบหน้าคมออกห่างอย่างรวดเร็ว

“อ้วก…”

แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว อาหารที่พึ่งทานไปเมื่อเที่ยงเอาทุกสิ่งทุกอย่างมากองอยู่บนตัวของดาราสาวเรียบร้อยแล้ว

“กรี้ด! หื้อ… แหว้ะ… ยี้…”

หญิงสาวดิ้นเร้าๆ อยู่กลางเตียงกว้าง นึกรังเกียจและขยะแขยงตัวเองที่เปรอะเปื้อนไปด้วยอ้วกของสิงห์หนุ่ม อารมณ์ที่กำลังจะไปถึงไหนต่อไหนพลันดับวูบลงไปหมดสิ้น

รัฐภาคถูกผลักให้ล้มลงไปนอนหงายบนเตียงกว้างอีกฝั่ง ดวงตาคู่คมหลับพริ้มไม่รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นอะไรอีก และเขาไม่ต้องการที่จะรับรู้อะไรอีก

คนสนิททั้งสองได้ยินเสียงกรีดร้องลั่นบ้านมาจากห้องนอนของนายหนุ่มก็ต่างวิ่งกรูมาดูแทบทันที

“เกิดอะไรขึ้นครับคุณดอม!”

เมื่อเข้ามาภายในกลับเห็นร่างของดาราสาวยืนเต้นเร่าๆ เหมือนโดนน้ำร้อนลวกอยู่ข้างเตียงกว้าง ตามเนื้อตัวเปรอะเปื้อนด้วยอ้วกตั้งแต่อกสลางราดยาวลงมาจนถึงขาเรียว และคงมาจากคนที่นอนแผ่อยู่กลางเตียง

“ว้าย…” เอสเทียร์ตกใจรีบก้าวไปคว้าเอาเสื้อคลุมผืนบางของตัวเองขึ้นสวม ปกปิดร่างงามจากสายตาลูกน้องสิงห์หนุ่ม

 “ไปถามเจ้านายแกดูเองสิ! หลบไป อี้…” เอสเทียร์หันมาตะคอกให้อีกรอบ ทำท่าทีขยะแขยงตัวเองเต็มกำลัง

ฌอนมองตามหญิงสาวไปอย่างงงงวย เห็นสารรูปนายหนุ่มแล้วพอจะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด สงสัยเจ้าหล่อนคงจะยังไปไม่ถึงไหน แล้วยังต้องมาถูกเจ้านายเขาอ้วกใส่เป็นใครก็เสียอารมณ์ และที่น่าอายมากกว่านั้นหรือเนื้อตัวที่แต่งมาเพื่อยั่วยวน เปรอะเปื้อนไปด้วยอ้วกเห็นแล้วก็ไม่รู้จะขำหรือจะสงสารดี

“ถือว่าเป็นโชคดีของคุณที่ไม่ต้องกลับไปเจอนรกขุมเดิม”

คนสนิทส่ายหน้าไปมาอย่างระอา เหนื่อยใจไม่รู้จะทำยังไงดีเหมือนกัน แบกร่างสูงใหญ่ลงจากเตียงกว้างไปยังห้องน้ำ จัดการล้างเนื้อล้างตัวให้แล้วจับร่างสูงใหญ่มาทิ้งไว้โซฟาริมหน้าต่าง แล้วเดินมาจัดการเปลี่ยนผ้าปูที่นอน เก็บกวาดทุกอย่างสะอาดและหยิบผ้าปูผืนใหม่มาเปลี่ยนให้ใหม่ กลับมาประคองชายหนุ่มกลับมาที่เตียงกว้างอีกครั้ง

“มันเรื่องอะไรกัน คุณถึงได้กลับมากินเหล้าหนักขนาดนี้”

หลายปีมาแล้วที่ไม่ได้เห็นสิงห์หนุ่มกินเหล้าเมาเป็นหมา นั้นมันเป็นตอนที่ถูกยัยผู้หญิงใจร้ายที่พึ่งวิ่งออกจากห้องไปทำร้ายจนเหลือชิ้นดี เขารักเธอมาก ทุ่มเทให้ทุกอย่าง เธอกลับทิ้งเขาไปหาเศรษฐีบ่อน้ำมันตะวันออกกลาง แต่พอฝ่ายนั้นหมดรักก็ซมซานกลับมา

ครั้งนี้สิงห์หนุ่มไม่เหลือเยื่อใยในตัวเจ้าหล่อนแล้ว แม้จะหลงเหลือมิตรภาพของความเป็นเพื่อนมนุษย์อยู่บ้าง แต่มันไม่มีวันที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมอย่างที่หญิงสาวต้องการได้อีก

ฌอนเดินออกจากห้องนอนไปอีกห้องที่อยู่ติดกัน เขาจะฝากให้หญิงสาวแวะมาดูนายหนุ่มให้หน่อย แต่ยืนเคาะอยู่นานกลับไม่มาเปิดเสียทีจึงถือวิสาสะเปิดเข้าไป คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน เมื่อไม่เห็นคนที่จะฝากเรื่อง เตรียมจะก้าวออกจากห้องไปเท้าหนาก็เตะเข้ากับก้อนกระดาษเล็กบนพื้น ร่างสูงก้มลงเก็บมันขึ้นมาคลี่อ่าน

โปรดติดตามตอนต่อไป…

สั่งซื้อ EBook (เต็มเรื่อง) สำหรับวัยรุ่นใจร้อน ได้ก่อนใคร ตามลิงค์ด้านล่างเลยจ้า  

–> https://www.mebmarket.com/ebook-51191-ตามรักรัฐภาค-Men-Of-Lions <—

ฝากกด   ติดตาม / คอมเมนท์ เป็นกำลังใจให้ด้วยน้า ^^

ติดตามข้อมูลข่าวสารได้ที่…

เฟชบุ๊คแฟนเพจ :  รานีญา รัมย์ดาว Raniya

ขอบคุณทุกกำลังใจและการสนับสนุนทุกช่องทาง และ คอมเม้นท์

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *